نویسنده: باسینرژی
آخرین بروزرسانی: ۴ شهریور ۱۴۰۵
این صفحه شناسنامه اصلی هر وبسرویس است که تمامی اطلاعات فنی آن را به صورت متمرکز مستند میکند. در این محیط، برنامهنویسان بکاند (Back-end) میتوانند به یک زبان مشترک در مورد نحوه عملکرد، ورودیها و خروجیهای یک API برسند. برای درک بهتر، امکانات این صفحه در بخشهای مجزا و کاربردی دستهبندی شدهاند.
راهنمای مفهومی:
این بخش نمای کلی و شناسنامه وبسرویس را ارائه میدهد. اعضای تیم با نگاه به این قسمت سریعاً متوجه میشوند که این سرویس در چه مرحلهای از توسعه قرار دارد، آدرس آن چیست و چه منطق و هدفی را دنبال میکند.
راهنمای کاربردی:
در بالاترین قسمت صفحه (سربرگ) و بلافاصله زیر آن، اطلاعات هویتی و وضعیت سرویس قرار دارد:
راهنمای مفهومی:
این بخش قرارداد بین کلاینت و سرور را برای ارسال دادهها تعیین میکند. تیم فنی در اینجا مشخص میکند که سرور برای اجرای صحیح عملیات خود، دقیقاً به چه اطلاعاتی از سمت کاربر یا نرمافزار نیاز دارد و این دادهها چگونه باید اعتبارسنجی شوند.
راهنمای کاربردی:
در این قسمت فیلدها و ابزارهای مربوط به ورودیهای وبسرویس مدیریت میشوند:
راهنمای مفهومی:
این بخش استاندارد پاسخدهی سرور را شفاف میکند. توسعهدهندگان فرانتاند با بررسی این قسمت دقیقاً میدانند در صورت موفقیتآمیز بودن درخواست یا بروز خطا، چه ساختار دادهای و چه پیامهایی را از سمت سرور دریافت خواهند کرد تا نرمافزار بر اساس آنها واکنش نشان دهد.
راهنمای کاربردی:
نحوه پاسخدهی سیستم در دو قالب اصلی مستند میشود:
راهنمای مفهومی:
این بخش به رهگیری کاربرد سرویس در کل پروژه و اطمینان از سلامت عملکرد آن کمک میکند. مدیران و تسترها از این طریق میفهمند خرابی این سرویس دقیقاً کدام صفحات محصول را از کار میاندازد و چگونه باید آن را تست کرد.
راهنمای کاربردی:
برای یکپارچهسازی و کنترل کیفیت سرویس، دو قابلیت وجود دارد:
راهنمای مفهومی:
همانند سایر صفحات داخلی، این بخش یک محیط ایزوله و اختصاصی برای بحث، دیباگ (رفع باگ) و رهگیری زمان صرف شده روی همین وبسرویس است تا تاریخچه تصمیمات فنی با سایر بخشهای پروژه تداخل پیدا نکند.
راهنمای کاربردی:
در نوار سمت چپِ این صفحه، دو قابلیت کلیدی تعبیه شده است (مشابه آموزش صفحه داخلی):